| Pup – band kleur (vachtkleur, geslacht) | Gewicht (gram |
|---|---|
| 1. Rood (zwarte ♀︎) | 398 (-30) |
| 2. Blauw (zwarte ♀︎) | 384 (+6) |
| 3. Roze (zwarte ♀︎) | 462 (+22) |
| 4. Wit (zwarte ♀︎) | 370 (+8) |
| 5. Zwart (witte ♂︎) | 396 (+14) |
| 6. Oranje (zwarte ♂︎) | 444 (+16) |
| 7. Groen (witte ♂︎) | 392 (+0) |
Goedemorgen…
Na een best wel goede nacht (van natuurlijk wél weinig slaap;-) ), voel ik me redelijk fit. Ik voel me eraan toe dat puppyknuffelkind Carmen (eigenlijk “ons pluskind”) éventjes komt kijken naar de pups, vóórdat ze naar school gaat. Éigenlijk mag nog niemand langskomen (buit
en ons gezin natuurlijk), maar Carmen is zó trouw aan onze honden én ze vangt Flora thuis op de dagen rondom de bevalling, dat zij wel een uitzondering is. Om 7.30 bel ik haar moeder Vera dat ze wel éven héél zachtjes langs mag komen. Ze komt zelfs zó zacht binnen, dat Lotus niet eens doorheeft dat ze binnen komt en rustig is gaan zitten ;-). Wát is ze blij!!! Ze brengt (heel zachtjes) verslag uit hoe het met Flora gaat en wil heel erg graag een pup aaien, maar dat doen we nog maar eventjes niet. Ze houdt zich er keurig aan en gaat om 7.50 zachtjes weer naar huis.
Guusje heeft het laatste stuk van de nacht boven geslapen, terwil ik waakte (en af en toe wegdommelde) bij Lotus en de pups.
Nadat ik een was en afwas heb gedraaid, komt Guusje ook beneden en gaan we “aan de slag” met de pups: knuffelen, wegen, Lotus schoonmaken, en andere zaken die gedaan moeten worden om de dag rustig te laten verlopen.
Om 9.00 hebben we alle pupkopers gebeld om te zeggen dat ze een pup hadden! Iedereen was weer zó blij; zó fijn en dankbaar om mee te maken! Helaas moesten we natuurlijk óók één pupkoper teleurstellen, omdat hij alléén een zwarte reu wilde hebben en dié zat er nét niet bij 🙁 . (We waren heel bang dat hij boos zou worden, maar hij reageerde heel “sportief”, als je dat zo mag zeggen.) Daarentegen konden we een andere familie wél weer blij maken. Van emotie naar emotie dus…
Om 10 uur komt onze huisvriend Arjen, om ons huis even van boven tot onder schoon te maken. Wij zijn hem zó dankbaar dat hij dit wilde doen, daar ben ik de afgelopen dagen hélemaal niet aan toe gekomen en zal hier de komende dagen vást ook even niet aan toe komen, schat ik zo in;-).
Om 12 uur gaat Guusje naar huis, nadat ze een flink stuk, verdiende taart heeft gegeten. Lekker weer terug naar Aran, Bodhi en Lizzy. Die hebben haar wel gemist!
Lotus doet het echt héél erg goed. Ze let heel erg goed op ze en betrekt ook de weggelopen pup er weer bij… Het énige wat alleen nog niet zo goed gaat, is dat Lotus niet goed eet. Als we puppymouse door haar brokjes doen, ja dán eet ze wel. Ik bel de dierenarts even om te vertellen hoe het gaat. Zij zegt dat Lotus aan het einde van deze week van de puppymouse af moet zijn en weer gewoon brokjes eten.
‘S middags komt Daan (onze oudste zoon) even op kraambezoek en ook Carmen is even van de partij. We gaan de lintjes van de pups nu al vervangen voor bandjes, omdat de lintjes dit keer niét zo goed blijven zitten. Maar toen ik vorige week met Carmen lintjes met bijbehorende bandjes probeerde te matchen, zagen we al dat de lintjes en de bandjes niet goed te linken waren aan elkaar :-0. Carmen en ik hebben vorige week namelijk alvast uitgezocht welk lintje bij welk bandje zou horen, verwarrend was het wél!!!
Omdat de pups bij de lintjes-bandjes-wissel eventjes op hun rug moesten liggen, checkte Daan even goéd of alle piemeltjes wel op de goede plek zaten. (Immers bij een mannetje zit het piemeltje bij de navelstreng, bij het vrouwtjes zit het “piemeltje” bij de staart. Zo zeggen wij dat altijd tegen onze puppyknuffel kids 😉
Maar………………. Daan zegt opeens heel erg hard: “Jullie hadden toch 5 teefjes? Nou, dan zit bij DÍT teefje het piemeltje wel op een heel rare plek!!!!!!!!!!!!! Dat zwarte TEEFJE was dus een zwart REUTJE???!!!??? HOE HÉBBEN WE DIT OVER HET HOOFD KUNNEN ZIEN?!?!??!?!?
Lang verhaal kort: de eerste 2 pups zijn thuis geboren, bij die 2 hebben we de hele checklist gedaan. Bij de ovrige pups, die bij dierenarts zijn geboren, zijn we in alle consternatie van de spoedbehandeling alles vergeten te checken! De dierenarts en haar assistente waren zó moe na de bevalling dat ze, toen wij ze ophaalden vergaten om uitgebreid verslag te doen. En Bas, Guusje en ik waren te zenuwachtig (en met één ding bezig: naar huis met het spul!) om ernaar te vragen. Ook thuis, toen Bas en Guusje de pups nog hebben nagekeken, was ze niks opgevallen. Door ons hoofd ging alléén maar: 5 zwarte teefjes en 2 blonde reutjes en géén keizersnee, hoe bestaat het!?!”
We schaamden ons rot en hebben meteen de Labradorvereniging gebeld (én eerst Guusje natuurlijk)!
Guusje kwam om 16.00 weer langs, En na wat goede tips van de NLV, hebben we de 2 betreffende pupkopers gebeld en op de hoogte gebracht. We hebben het (al zeg ik het zelf) heel goed opgelost. Vanaf hierna konden we om de hele situatie eigenlijk alleen nog maar lachen en denken: “Het gaat ook nóóit gewóón bij de familie Albers hè!?!?”
Verder was het éigenlijk een heel rustige avond, vond ook mijn partner. Bas had gekookt, mijn partner heeft lekker met Guusje gekletst. Daarna ging Guusje even lekker slapen en ik heb de hele avond kunnen opruimen en m’n dagboek bijwerken.
Tot de volgende…
Comments are closed