| Pup – band kleur (vachtkleur, geslacht) | Gewicht (gram) |
|---|---|
| 1. Rood (zwarte ♀︎) | 5575 (-10!) |
| 2. Blauw (zwarte ♀︎) | 5910 (+100) |
| 3. Roze (zwarte ♀︎) | 5610 (+170) |
| 4. Wit (zwarte ♀︎) | 5455 (+105) |
| 6. Oranje (zwarte ♂︎) | 5850 (+125) |
| 7. Groen (witte ♂︎) | 5880 (+35) |
Goeiemorgen…
7:30 Wakker; 7:50 naar beneden: mijn partner eerst met de pups naar buiten, dan ik met Lotus naar beneden, plasmat schoonmaken, eten pups klaarmaken, Lotus voor eerst niét gevoed ’s avonds, ik geef eten aan de pups, mijn partner maakt beneden schoon.
9:30 Rust! Ik ga de pups wegen, want ze slapen. (Roodtje is afgevallen en Guus maar weinig aangekomen: maar tóch géén zorgen, alleen Buddha vandaag in de gaten houden!)
Omdat de pups zó druk zijn geef ik ze verschillende soorten Kongen, dit houdt ze rustig/bezig!
Aiko heeft opeens diarree, oeps! Bij nader onderzoek zit er een stukje plastic van de plasmat in. (En als ik er goed over nadenk, heb ik inderdaad vanochtend vroeg een pup aan een plasmatje zien knagen, op de camera. Maar of dat Aiko was, dát kon ik natuurlijk niet zien 😉 !) Aiko gaat er ook nog bij spugen en wordt stééds zieker. Om 13:00 bel de dierenarts (Alexandra). Ze zegt dat als het om 15:30 niét beter gaat, óf als ze blíjft spugen ik moet terugbellen! Maar al na een paar minuten zien we dat Aiko blíjft spugen én diarree hóudt, dus om 13:00 bel ik Alexandra weer: we mogen langskomen. En omdat HuiB en Margreet om 13:00 zijn aangekomen (én het toevallig hún pup is!), gaat Margreet met me mee. (Ik vond het érg moeilijk voor haar, maar was zélf ineens óók heel emotioneel! Aangekomen bij de dierenarts, blijkt gelukkig dat Aiko niét in shock is! Tóch willen ze haar opnemen om te monitoren hoe het met haar blíjft gaan. Behoorlijk in de rats gaan Margreet en ik naar huis. Daar geeft ik HuiB en Margreet éérst koffie met gebak (nog van mijn verjaardag), want daar hadden we (sinds ze aangekomen waren) nog géén tijd voor gehad! Na overlegd te hebben hoe nu verder, gaan HuiB en Margreet met de 3 honden wandelen. Ik pak ondertussen alles vast in, om mee te nemen naar de Uilenkamp. Áls we kunnen gaan tenminste, want we moeten eerst van de dierenarts horen óf en zo ja wanneer we Aiko kunnen ophalen. Om 15:30 belt mijn partner de dierenarts: het gaat een stuk beter met Aiko, maar ze moet nog wél even blijven om aan sterken. Aangezien we nu nog géén duidelijkheid hebben hoe lang het nog gaat duren met Aiko en óf ze wel naar huis mag, gaan Huib en Margreet maar naar huis. Ze wilden éigenlijk meegaan als we Aiko gingen halen, maar ja.
Enigszins zenuwachtig ga ik (met helaas maar 4 puppyknuffelkids) naar de Uilenkamp. Gelúkkig sluit buurvrouw Monique óók aan. Het lopen gaat best goed en snel, merken ook de kids op! Op de Uilenkamp gaat het heel goed en ook Ivy en Lotus spelen lekker mee.
Als we bijna terug willen gaan, belt Alexandra: we kunnen Aiko ophalen, maar moeten haar heel erg goed in de gaten houden. Ze heeft waarschijnlijk een buikvirus gehad, maar zeker weten we het niet.
Om 18:30 heeft opeens ook Oranje spuitpoep én even later spuugt hij óók nog eens veel! Shit, nee hè! We brengen alle pups naar de binnenren, waar Aiko rustig rondscharreld en rustig gaat liggen slapen. Ook Oranje wordt steeds rustiger en blijft wat spugen.
We vertrouwen het niet en bellen Evidensia: mijn partner gaat er naartoe met Aiko en Oranje, we willen géén enkel risico nemen!
Daar aangekomen worden de 2 hondjes goed nagekeken door de dierenarts, hij vind dat Orjanje wel behoorlijk suf is, en zijn temperatuur was iets te hoog, maar verder is hij in goede vorm. Aiko was op dat moment fitter dan haar broertje, ook daar geen bijzonderheden. Zijn conclusie was dezelfde als die van Alexandra, de pups lijden onder een buikvirus, en hij begint bij Oranje aan dezelfde behandeling: Prikje tegen de misselijkheid, en een pilletje tegen de diarree. Hij geeft ook druppels mee voor alle pups om misselijkheid te onderdrukken en eetlust op te wekken, want onze zorg dat dit over gaat slaan op de rest van het nestje is nu al bewezen, Ik meld via de telefoon dat nog een pup aan het dunnen is. De pups gaan naar huis met het advies om ze goed in de gaten te houden, en meteen contact op te nemen als hun conditie achteruit gaat.
Voor de zekerheid slapen mijn partner en ik beneden om de pups beter in de gaten te kunnen houden.
Tot de volgende…
Comments are closed